رها سازيم « ؟ ! نه هرگز چنين چيزى ممكن نيست ( * ( قالُوا أَ جِئْتَنا لِنَعْبُدَ اللَّه وَحْدَه وَنَذَرَ ما كانَ يَعْبُدُ آباؤُنا ) * ) . همانطور كه ملاحظه مىكنيد سطح افكار آنان به قدرى پائين بود كه از پرستش خداى يگانه وحشت داشتند و پراكندگى و تعدد خدايان را براى خود ، مايه افتخار مىپنداشتند ، و جالب اينكه تنها منطق آنان در اين زمينه همان تقليد كوركورانه از سنن نياكان بود و گر نه چگونه ممكن بود بتوانند ، تعظيم در برابر قطعات سنگ و چوب را توجيه كنند . و سرانجام براى اينكه اميد « هود » را به كلى از خود قطع كنند و به اصطلاح حرف آخر را به او زده باشند گفتند : « اگر راست مىگويى و عذابها و مجازاتهايى را كه به ما وعده مىدهى حقيقت دارد ، هر چه زودتر آنها را به سراغ ما بفرست و ما را محو و نابود كن » ! ( يعنى ما كمترين واهمه اى از تهديدهاى تو نداريم ) ( * ( فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ) * ) . هنگامى كه سخن به اينجا رسيد و آخرين حرف خود را كه نشانه امتناع كامل از قبول دعوت هود بود زدند و او به كلى از هدايت آنان مايوس شد ، به آنها گفت : اكنون كه چنين است بدانيد « عذاب و كيفر و خشم خدا بر شما مسلما واقع خواهد شد » ( * ( قالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ رِجْسٌ وَغَضَبٌ ) * ) . « رجس » در اصل به معنى چيز ناپاك است و بعضى از مفسران معتقدند ريشه اصلى آن معنى وسيعترى دارد و به معنى هر چيزى است كه باعث دورى و تنفر مىشود و لذا به انواع پليديها و نجاستها و مجازاتها ، « رجس » گفته مىشود ، زيرا همه اين امور موجب فاصله گرفتن انسان و تنفر او مىگردد . در هر صورت اين كلمه در آيه فوق مىتواند به معنى مجازات و عذاب الهى باشد و ذكر آن با جمله « قد وقع » كه به صورت فعل ماضى است اشاره به اين